Thursday, August 2, 2012

ஆகஸ்ட் 6 - ஹிரோஷிமா தினம்



அணுமின் நிலையம் இல்லாத, அணு ஆயுதங்கள் அற்ற தமிழகம்                     படைப்போம்!______________________________________________________________________________

அன்பார்ந்த தமிழ்ச் சொந்தங்களே!


வணக்கம். 1945-ம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் மாதம் 6-ம் நாள் அமெரிக்கா ஜப்பான் நாட்டிலுள்ள ஹிரோஷிமா எனும் நகரின் மீது முதல் அணு குண்டை வீசியது. சுமார் 80,000 மக்கள் உடனடியாகக் கொல்லப்பட்டார்கள்; லட்சக்கணக்கான மக்கள் கதிர்வீச்சுக்கு ஆளாகி இன்னும் அல்லல்பட்டுக் கொண்டிருக்கின்றனர். மூன்று நாட்கள் கழித்து நாகசாகி எனும் நகரின் மீது அடுத்த அணு குண்டு வீசப்பட்டது. அங்கும் இதே சாவு, சங்கடம், சந்ததிகள் அழிப்பு என ஜப்பான் நாடே சரிந்து விழுந்தது.

போன வருடம் மார்ச் மாதம் 11-ம் நாள் ஃபுகுஷிமா எனும் நகரிலுள்ள அணுமின் நிலையங்கள் ஒன்றன் பின் ஒன்றாக வெடித்து அபாயகரமான கதிர்வீச்சை உமிழ்ந்தன. முப்பது கி.மீ. தூரத்தில் உள்ள மக்கள் இடப்பெயற்சி செய்யப்பட்டார்கள். கட்டுக்கோப்பான, கடமை உணர்வு மிக்க, அறிவியல் தொழில்நுட்பத்தில் சிறந்த ஜப்பான் நாட்டு மக்கள் இன்னும் தத்தளித்துக் கொண்டிருக்கின்றனர், அவதிப் பட்டுகொண்டிருக்கின்றனர். இதே துயரங்களை நாமும், நமது குழந்தைகளும் அனுபவிக்க வேண்டுமா?

ஜப்பான், ஜெர்மனி போன்று மாற்று வழிகளில் மின்சாரம் தயாரிக்கலாமே? கூடங்குளம், கல்பாக்கம் அணுமின் நிலையங்கள் நமது தமிழ் மண்ணுக்கு, நீருக்கு, காற்றுக்கு, கடலுக்கு, கடல் உணவுக்கு, நமது எதிர்கால சந்ததிகளுக்கு பெரும் கேடாக வந்து முடியும்.

[1] நாமெல்லாம் ஒன்றாகப் பயணம் செய்யும் இந்த மிகப் பெரிய விமானமாம் பூமியை அணுகுண்டு, அணுமின் நிலையங்களுடன் கடத்த முனையும் தீவிரவாதிகளை ஏன் கண்டிக்கவில்லை நீங்கள்?

[2] கூடங்குளம் அணுமின் நிலையத்தில் வேலைகள் துவங்கி நான்கு மாதங்களுக்கு மேலாகி விட்டது. மத்திய அமைச்சர் நாராயணசுவாமி இரண்டு மாதங்களில் வருகிறது, பத்தே நாட்களில் வந்துவிடும் எனப் பல முறை சொல்லிவிட்டார். இவரை நம்பி முதல்வரும் ஒரு முறை சொன்னார். என்ன ஆயிற்று? ஏன் எதுவும் வரவில்லை? வந்தாலும், நமது மின் பற்றாக்குறைத் தீராதே?

[3] சிங்கள ராணுவத்தினருக்கு இந்தியாவில் பயிற்சி தரக்கூடாது, ஹஜ் பயணத்தில் தமிழர்களுக்கான ஒதுக்கீட்டை அதிகரிக்க வேண்டும், தமிழ் மீனவர்கள் பாதுகாக்கப்படவேண்டும் என்றெல்லாம் குரல் கொடுக்கும் தமிழக முதல்வர்,நம் எதிர்காலத் தமிழ் சந்ததிகளை அழிக்க வரும் கூடங்குளம், கல்பாக்கம் அணுமின் நிலையங்களை தமிழ் மண்ணில் அனுமதிப்பதேன்?

[4] ஈழத் தமிழர் நலன் காக்க டெசோ மாநாடு நடத்தும் தி.மு.க.வும் அதன் தலைவரும், இங்குள்ளத் தமிழர் நலன் காக்கத் தவறியது ஏன்? கூடங்குளம், கல்பாக்கம் அணுமின் நிலையங்களை ஆதரிப்பது ஏன்?

[5] அரசு நலத்திட்டங்களின் அடிப்படையில், கூடங்குளம், செட்டிகுளத்தில் உள்ள ஆரம்ப சுகாதார நிலையங்களை இன்னும் ஓராண்டுக்குள் அரசு ஆஸ்பத்திரியாக தரம் உயர்த்த இருப்பதாகவும், உவரியில் ஆரம்ப சுகாதார நிலையம் அமைக்க இருப்பதாகவும் தமிழக அரசு கூறுகிறது. அணுமின் நிலையத்தால் எந்தப் பிரச்சினையும் இல்லையென்றால், இத்தனை மருத்துவமனைகள் எதற்கு?

[6] கூடங்குளம் சுற்றுப்பகுதியில் உள்ள மக்களுக்காக தமிழக அரசு திட்டமிட்டப்படி 10,000 வீடுகள் 3 கட்டங்களில் 3ஆண்டுகளுக்குள் கட்டித் தருமாம். அப்படியானால் மக்கள் இடப்பெயர்ச்சி செய்யப்படுவார்களா?

[7] தமிழரை நேசிக்கும் அனைத்து தமிழக அரசியல் கட்சிகளும், தலைவர்களும், சமூக இயக்கங்களும் ஒன்றாகச் சேர்ந்து அணுமின் நிலையம் இல்லாத, அணு ஆயுதங்கள் அற்ற தமிழகம் படைப்போம்!



                          தமிழர்களே! சிந்திப்பீர்!! செயல்படுவீர்!!!



அணுசக்திக்கு எதிரான மக்கள் இயக்கம்,


இடிந்தகரை 627 104,  திருநெல்வேலி மாவட்டம்                     

Friday, July 20, 2012

தமிழரின் உடனடித் தேவை


                                                                  சுப. உதயகுமார்


நமது தமிழ் சமுதாயம் ஒரு திருப்பு முனையில் நின்று கொண்டிருக்கிறது. அதன் குறியீடாக பல சமூக, அரசியல், கலாச்சார பிரச்சினைகளைப் பற்றி நாம் இன்று விவாதிக்க துவங்கியிருக்கிறோம். தமிழனை சிந்திக்கவிடாமல், கேள்வி கேட்கவிடாமல், அடுக்குமொழி பேசி, அனாவசியமாக கடிதங்கள் எழுதி, குழாயடிச் சண்டை, குடும்பப்பகை போன்ற ஓர் அசிங்கமான அரசியல் கலாச்சாரத்துக்குள் நம்மைத் தள்ளி திமுகவும், அதிமுகவும் அடிமைப்படுத்தி வைத்திருக்கிறார்கள். வெற்று வார்த்தைகளையும், வீர வசனங்களையும் கேட்டு வீணாகிப்போன நமது தமிழினம், நமது எதிர்காலத்தைப் பற்றி கரிசனத்துடனும் கவனத்துடனும் அலசி ஆராயத் துவங்கிவிட்டது.

திராவிடம், பெரியாரியம், திமுக-அதிமுக கட்சிகளின் இன விரோதப் போக்கு, தமிழ் தேசியம், இந்த சித்தாந்தம் பேசுகிற அமைப்புகளின் இடையேயான சிறு சிறு வேறுபாடுகள், ஈழப் பிரச்சினையில் நமது நிலைப்பாடு பற்றியெல்லாம் ஒர் ஆரோக்கியமான அரசியல் விவாதம் நடக்கத் துவங்கியிருக்கிறது. இந்த விவாதம் தொடர்ந்து நடந்து, ஒலியை விட அதிக ஒளியை உருவாக்கும், உருவாக்கவேண்டும் என விரும்புவோம்.

அதோடு நமது தமிழ் சமுதாயத்தின் பொருளாதாரத்தைப் பற்றியும் நாம் விவாதிக்க முன்வர வேண்டும். “வரவு எட்டணா, செலவு பத்தணா” என்ற வகையில்தான் நமது மாநில நிதி நிர்வாகம் நீண்ட காலமாக நடந்து வருகிறது. சாராயம் விற்று, நம் தமிழ் சகோதரர்களை எல்லாம் குடிகாரர்களாக்கி, நமது குடும்பங்களை எல்லாம் குட்டிசுவராக்கித்தான் அரசை நடத்துகின்ற ஒரு இழிநிலை நிலவி வருகிறது. இலவசமாக பொருட்கள் கொடுத்து, குடும்பத் தலைவர்களைப் பொறுப்பற்றவர்களாக்கி, தமிழ் மக்களை பிச்சைக்காரர்களாக்கி ஒரு பெரும் அசிங்கம் நடந்து கொண்டிருக்கிறது. விவசாய அபிவிருத்தி, தொழில்வள உருவாக்கம், வேலை வாய்ப்பு, வருமான அதிகரிப்பு, பொருளாதார மேம்பாடு என சிந்திப்பதற்குப் பதிலாக, இனாம் கொடுப்பது, கை ஏந்தியே பிழைக்க வைப்பது, இடையில் கிடைப்பதை சுருட்டிக் கொள்வது என செயல்படுகிறார்கள் ஆட்சியாளர்கள்.

பெருந்தலைவர் காமராசர் ஆட்சி காலத்தில் ஏழ்மை தலைவிரித்து ஆடியபோது, பள்ளிகளில் மதிய உணவுத் திட்டத்தைக் கொண்டு வந்தார். நாற்பது ஆண்டுகளுக்கு மேலாகியும் மக்கள் வாழ்க்கை தரத்தை உயர்த்துவதற்குப் பதிலாக, இலவச உணவோடு முட்டைப் போடுகிறோம், முளைப்பயிறு தருகிறோம் என்று இறுமாப்பு பேசுகிறது ஆட்சி பீடம். இந்த சத்துணவு வேலை கிடைத்தால் நமது பங்குக்கு நாமும் திருடலாம் என்று மக்கள் போட்டி போடுகிற நிலையைப் பார்க்கிறோம். ரூபாய் 5,500தான் மாதச் சம்பளம் என்றாலும், ஒரு சத்துணவு அமைப்பாளர் பதவிக்கு 632 பெண்கள் திருச்சியில் போட்டி போட்டதாக செய்திகள் சொல்லுகின்றன.

வெறுப்பு, கோபத்தின் மீது கட்டமைக்கப்பட்ட அரசியலை கேள்விக்குள்ளாக்குவதுபோல; இலவசம், லஞ்சம் மீது எழுப்பப்பட்ட பொருளாதாரத்தை எதிர்க்க முனைவதுபோல; பழம்பெருமை, வெளிவேடம் மீது நிறுவப்பட்ட கலாச்சாரத்தையும் நாம் மறுபரிசீலனை பண்ணியாகவேண்டும். திரைப்படங்களில் ஆபாசம், சின்னத்திரையில் சிறுமைத்தனம், பெண்களை போகப் பொருளாகப் பார்ப்பது பாவிப்பது, பாலியல் கல்வி எதிர்ப்பு, மறுமணம் மறுப்பு, முதியோர் புறக்கணிப்பு என கலாச்சார அழிவுக்குள் புதைந்து கொண்டிருக்கிறோம்.

முள்ளிவாய்க்காலில் ஓர் இனப்படுகொலைக்கு ஆளானாலும், நம் ஈழத்துச் சொந்தங்கள் நீதி கேட்டு நடுத்தெருவில் நின்றாலும், முல்லைப்பெரியாரிலும், கூடங்குளத்திலும் ஒரு புது வரலாற்றை நம் தமிழ் சொந்தங்கள் படைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். சமூகம், பொருளாதாரம், அரசியல், கலாச்சாரம் தாண்டி, நமது வாழ்வுரிமைகளை, வாழ்வாதாரங்களைப் பற்றி சிந்திக்கத் துவங்கிவிட்டோம் நாம்.

இந்த நேர்மறைப் போக்கை எப்படி நெறிப்படுத்துவது, எப்படி தக்கவைத்துக்கொள்வது, எங்ஙனம் விரிவு படுத்துவது என்பது பற்றி நாம் விவாதித்தாக வேண்டும். தமிழ் சமுதாயத்தின் பல தலைவர்கள் இடிந்தகரையில் யூலை முதல் நாள் கூடுவது இந்த முயற்சிக்கு ஒரு துவக்கமாக இருக்குமாயின் சிறப்பாக அமையும். இடிந்தகரை தமிழ் சமுதாயத்தின் விடிந்த கரையாகும். கடந்த இருபத்தைந்து ஆண்டு காலமாக நாங்கள் கூடங்குளம் அணுமின் நிலையத்துக்கும், அணுசக்திக்கும் மற்றும்அணுவாயுதங்களுக்கும் எதிராகப் பேசியும், எழுதியும், போராடியும் வருகிறோம். கடந்த பதினோரு மாதங்களாக இடிந்தகரையிலேயே ஒரு முனைப்பான போராட்டத்தைத் துவங்கி துவளாது நடத்தி வருகிறோம்.

நம்மில் பலர் எங்கள் போராட்டம் பற்றிய அரசின் பொய்களை, போலிக் குற்றச்சாட்டுக்களை அப்படியே ஏற்றுக்கொண்டனர். அந்நிய நாடுகளிடம் நம்மை, நமது நாட்டை விற்று விட்டவர்கள் சொன்னதைக் கேட்டு, எங்களை கூலிக்கு மாரடிக்கும் கூட்டம் என்றே பலர் நினைத்தார்கள். பணத்துக்காகவும், பதவிக்காகவும், அதிகாரத்துக்காகவும் மட்டுமே பொதுவாழ்க்கைக்கு வரும் புல்லுருவிகள் போன்று நாங்கள் பார்க்கப்பட்டோம்.

அதற்கும் மேலாக செயற்கை மின்வெட்டு என்ற சக்திமிக்க ஆயுதத்தை பிரயோகித்து, இரவும் பகலும் தோன்றும் போதெல்லாம் மின்தடை எற்படுத்தின அரசுகள். தமிழ் மக்களை துன்பத்திற்குள்ளும், வேதனைக்குள்ளும் தள்ளி உங்களை எங்கள் மேல் கோபமடையச் செய்து, எங்கள் போராட்டம் நின்றால் மின்சாரம் தங்குதடையின்றி வரும் என்ற மாயையினை உருவாக்கி எங்களை தமிழின எதிரிகளாகச் சித்தரித்தனர். தமிழகத்தின் மின்பற்றாக்குறையைப் போக்க அடுத்தடுத்து ஆண்ட கருணாநிதியும், ஜெயலலிதாவும் என்ன செய்தார்கள், ஏன் நடவடிக்கை எடுக்கவில்லை என்று கேட்பதற்கு பதிலாக பலர் எங்களை தொலைபேசியில் அழைத்து வாய்க்கு வந்தபடி திட்டினார்கள்.

எங்கள் போராட்டத்துக்கு ஆதரவாக இருந்த தமிழக முதல்வர், ஏதோ காரணத்தால் அல்லது நெருக்கடியால் தனது அரசின் நிலைப்பாட்டை மாற்றிக் கொண்டார். அப்படி மாற்றிக் கொண்டபிறகு, மின்சார நிலைமை திடீரென மேம்பட்டதை நீங்கள் உணர்ந்திருக்கக் கூடும். எங்கே இருந்து, எப்படி இந்த மின்சாரம் உடனடியாக ஓடி வந்தது? நாங்கள் போராட்டத்தை விலக்கிக் கொண்டால், கூடங்குளம் உடனே இயங்கும், திரும்பும் திசையெல்லாம் மின்சாரம் பெருக்கெடுத்து ஓடும் என்றார்கள். மூன்று மாதங்கள் ஆனபிறகும் கூடங்குளம் அணுமின் நிலையத்தில் எதுவும் நடக்கவில்லையே? ஏன்? என்ன ஆயிற்று? கடன்காரனுக்கு அவதி சொல்வது போல, பத்து நாளில் வரும், இரண்டு வாரத்தில் வரும் என்று உளறிக் கொண்டிருக்கிறார்களே, பொய் சொல்கிறார்களே? இப்படி செய்வதற்கு ஒரு மத்திய மந்திரி நியமிக்கப் பட்டிருக்கிறாரே?

1965-ம் ஆண்டு இந்தி மொழி நம் மீது திணிக்கப்பட்டபோது எப்படி வெகுண்டெழுந்து நமது மொழியுரிமையை, அடிப்படை தேசிய இன அடையாளத்தை தக்க வைத்துக் கொள்ளப் போராடி வென்றோமோ, அந்த மாதிரியான ஒரு நிலையில்தான் தமிழ் மக்கள் இன்று நிற்கிறோம். தற்போது மொழியைவிட முக்கியமான நமது இயற்கை வாழ்வாதாரங்களும், நமது எதிர்கால சந்ததியின் நல்வாழ்வும் கேள்விக்குறியாகி இருக்கின்றன. இதனை நாம் உணர்ந்தாகவேண்டும்.

அண்டை மாநிலமான கேரளத்தில் அம்மக்கள் தங்கள் இயற்கை வளங்களை எவ்வளவு கவனமாகப் போற்றி பாதுகாக்கிறார்கள் பாருங்கள். அங்கே ஓர் அணுமின் நிலையம் நிறுவ முயற்சித்தபோது, காங்கிரஸ், கம்யூனிஸ்ட்டுகள் உட்பட அனைத்துக் கட்சிகளும் ஒன்றாக நின்று எதிர்த்தார்கள். இன்றும் எதிர்க்கிறார்கள். கூடன்குளத்திலிருந்து 500 மெகவாட் மின்சாரம் வேண்டும் என உரிமையோடு கேட்கும் கேரள முதல்வர் எங்கள் மாநிலத்தில் ஓர் அணுமின் நிலையத்தைக் கட்டுங்கள் என மத்திய அரசைக் கேட்பாரா? கேட்க முடியுமா? கேட்டால் மலையாள மக்கள் விடுவார்களா? அந்த மாநிலத்தில் ஓர் அனல் மின் நிலையம் கூட நிறுவ முடியாது. கூடங்குளம் இயங்கினால் 150 கிமீ தூரத்திலுள்ள தமக்கு கதிர்வீச்சுக் கேடுகள் வரும் என அஞ்சி பத்து இடங்களில் கதிர்வீச்சின் அளவை அளக்க, அவதானிக்க ஆய்வு மையங்கள் அமைத்து விட்டார்கள் இலங்கையிலே! ஆனால் நமது தமிழகத்தில்?



தமிழனின் உயிருக்குகூட விலை கிடையாது என்பதுதான் உண்மை. நக்கநேரி நாடகம் பற்றிக் கேள்விபட்டிருப்பீர்கள். கூடங்குளம் அணுஉலை இயங்கத்துவங்கும் முன்னர் பேரிடர் பயிற்சி நடத்தப்படவேண்டும் என்பது விதி. இந்தியாவிலேயே மிகப்பெரிய அணுஉலை, வெளிநாட்டிலிருந்து இறக்குமதி செய்யப்பட்ட அணுஉலை, நாட்டின் முதல் மென்நீர் உலை, அதிகமான மக்கள் அடர்த்தியாக வாழ்கிற ஒரு தீபகற்ப மூலையில் அமைக்கப்பட்டிருக்கிற பூதாகரமானத் திட்டம் கூடங்குளம். குறைந்தபட்சம் 30 கிமீ தூரத்திலாவது மக்களுக்கு பேரிடர் பயிற்சி கொடுப்பது மிகமிக முக்கியமானது. ஆனால் 10,000 பேர் வாழும் இடிந்தகரை, 20,000 பேர் வாழும் கூடங்குளம் போன்ற கிராமங்கள் அருகே இருக்கும்போது, வெறும் 300 பேர் மட்டுமே வாழ்கின்ற நக்கநேரிக்குப் போய் தினசரி கூலி வேலைக்காக 200 பேர் ஊருக்கு வெளியே போன பிறகு, சுமார் 100 எழுத படிக்கத் தெரியாத பெண்களும் குழந்தைகளும் இருக்கும்போது நூற்றுக்கணக்கான காவல் துறையினரும், துணை ஆட்சியரும், வட்டாட்சியரும், அணுசக்தித் துறை அதிகாரிகளும் போய் பாவலாக் காட்டிவிட்டு, பேரிடர் பயிற்சி வெற்றிகரமாக நடைபெற்றுவிட்டது, இனி அடுத்தக் காட்சி 2014-ம் ஆண்டு என்று அறிவித்தனர்.



இப்படித்தான் பேரிடர் பயிற்சி நடத்துவதா? ஏதோ ஒரு குக்கிராமத்தில் உள்ள ஒரு பள்ளியில் தீயணைப்பு பயிற்சி நடத்திவிட்டு நாட்டிலுள்ள அனைத்து பள்ளிக் குழந்தைகளுக்கும் அந்த பயிற்சிக் கொடுத்துவிட்டதாக சொல்ல முடியுமா? எங்கோ ஒரு திரை அரங்கில் பேரிடர் பயிற்சி நடத்திவிட்டு, நாடு முழுவதும் உள்ள திரை அரங்குகள் பாதுகாப்பாக உள்ளன என்று சொல்ல முடியுமா? நமது உயிர்களை துச்சமென நடத்தும் அரசை, அரசு நிறுவனங்களை ஏன் தட்டிக்கேட்க தயங்குகிறோம்?

1984ம் ஆண்டு போபால் விடவாயு விபத்து நடந்தபோது ஓர் ஈரத்துணியை எடுத்து வாயையும் மூக்கையும் மூடிக்கொண்டு ஓடுவதற்கு பயிற்சி அளித்திருந்தால் இத்தனை பேர் உயிரிழந்திருக்கமாட்டார்கள், ஊனமடைந்திருக்கமாட்டார்கள். ஆனால் மத்திய மாநில அரசுகள் செய்யவில்லை. இருபத்து எட்டு ஆண்டுகள் ஆனபிறகும் அந்த விடவாயு ஆலையில் மண்டிக்கிடக்கும் ஆபத்தான கழிவுகளை இன்னும் ஏன் அப்புறப்படுத்தவில்லை என்று இந்திய உச்சநீதிமன்றம் அரசுகளை கடிந்துள்ளது. பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்கு உரிய இழப்பீடு இன்னும் வழங்கப்படவில்லை. இப்போது இந்த விபத்துக்கும் அமெரிக்காவுக்கும் எந்த தொடர்பும் இல்லை என்பது போல அந்த நாட்டிலே தீர்ப்பு சொல்லி இருக்கிறார்கள். இதைப் பற்றிக்கூட நீங்கள் சிந்தித்து பார்க்காதது ஏன்?

திருநெல்வேலி மாவட்டத்தில் மட்டும் கடந்த ஒரு மாதத்தில் சுமார் 58 பேர், பெரும்பாலும் குழந்தைகள், டெங்கு காய்ச்சலுக்கு பலியாகி உள்ளனர். ஒரு மனிதனுக்கு வாழ்வில் நிகழும் மிகப்பெரிய இழப்பு, துயரம் எது? தனது குழந்தையை அநியாயமாகப் பறிகொடுத்து, குழிக்குள் போட்டு மூடுவதுதான். இத்தனைக் குழந்தைகள் இறந்ததற்கு யார் பொறுப்பு? மாவட்ட ஆட்சித்தலைவரும், வருவாய்த் துறை அதிகாரிகளும், சுகாதாரத்துரை அதிகாரிகளும் சரியாக பணியாற்றி ஏன் இந்த தொற்று நோயைத் தவிர்க்கவில்லை, தடுக்கவில்லை? இது ஒரு மனித குலத்துக்கு எதிரானக் குற்றமில்லையா? சம்பளமும் கிம்பளமும் வாங்கிக்கொண்டுதானே இருந்தார்கள் இந்த அதிகாரிகள்?

நாளை கூடங்குளத்தில் ஒரு விபத்து நடந்தால் என்ன ஆகும்? விபத்தே நடக்காது, இதுதான் உலகிலேயே மிகச் சிறந்த, மிக உன்னதமான அணுஉலை என்று ரசிய நிறுவனமும், அரசும் திருப்பித் திருப்பி சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அது உண்மை என்றால், எவ்வளவு தொகை இழப்பீடு வேண்டுமென்றாலும் தருகிறோம், எத்தனை ஆண்டுகளுக்கு வேண்டுமானாலும் தருகிறோம் என்றல்லவா சொல்ல வேண்டும்? ஆனால் உண்மையில் நடப்பது என்ன? உங்கள் வீட்டுக்கு ஒரு சலவை இயந்திரம் வாங்குகிறீர்கள். ‘ஓஹோ ப்ரொடக்சன்ஸ்’ நிறுவனம் தயாரித்த அந்த இயந்திரத்தை ‘மன்னார் & கம்பனியில்’ வாங்குகிறீர்கள். ஒருநாள் சலவை செய்துகொண்டிருக்கும்போது, உங்கள் துணைவியாரின் கை இயந்திரத்தில் சிக்கி ஒரு விபத்து நடந்துவிடுகிறது. இந்திய-ரஷிய ஒப்பந்தத்தின்படி, சலவை இயந்திரத்தை உருவாக்கிய அல்லது விற்ற நிறுவனங்களுக்கு எந்தப் பொறுப்பும் கிடையாது. இயந்திரத்தை ஓட்டியவர்தான் இழப்பீடு தர வேண்டும். உங்கள் மனைவி உங்கள் குடும்ப நிதியிலிருந்து ஒரு தொகையை எடுத்து உங்களுக்கு தருவார். உங்கள் பணத்திலேயே உங்களுக்கு இழப்பீடு கிடைக்கும். கூடங்குளம் அணுமின் நிலையத்தில் விபத்து நடந்தால் ரஷ்ய நிறுவனமோ, ரஷ்ய அரசோ இழப்பீடு தரமாட்டார்கள். என்.பி.சி.ஐ.எல் எனும் நமது பொதுத்துறை நிறுவனம் நமது வரிப்பணத்தை எடுத்து நமக்கு இழப்பீடு தருவார்கள். வருமானம் எல்லாம் ரஷ்யாவுக்கு, இழப்பு எல்லாம் நமக்கு. இதைக்கூட கேள்வி கேட்காமல் இருக்கிறோமே, என்ன நியாயம்?

நமது கல்பாக்கத்தில் உலகில் வேறெங்கும் இல்லாத ஈனுலைகளை நிறுவி வருகிறார்களே, கவனித்தீர்களா? தமிழகத்தின் தென்கோடியாம் கூடங்குளத்திலிருந்து அபாயகரமான அணுக்கழிவுகளை வடகோடிக்கு எடுத்துச் சென்று அதை எரிபொருளாக உபயோகிப்பார்களாம். எப்படி எடுத்துச் செல்வார்கள்; நமது தமிழ் சமுதாயத்திற்கு என்னென்ன ஆபத்துகள் வரலாம் என்பது பற்றிக் கூட சிந்திக்காது இருப்பதை எப்படி நியாயப் படுத்துகிறீர்கள்?

இந்தியக் குடியரசு தலைவர் பிரதிபா பாடீல் கடந்த 28 மாதங்களில் 30 தூக்குத் தண்டனை கைதிகளுக்குக் கருணை அடிப்படையில் மன்னிப்பு வழங்கி அவர்களின் தண்டனையை ஆயுள் தண்டனையாக சுருக்கி இருக்கிறார். ஆனால் முருகன், சாந்தன், பேரறிவாளன் மட்டும் இன்னும் அது பற்றி சிந்திக்கக் கூட முடியாமல் இருக்கிறதே ஏன்?


இலங்கை கடற்பரப்பில் மீன் பிடிப்பதாக தமிழ் மீனவர்கள் கைது செய்யப்பட்டாலே 20 ஆண்டுகள் சிறையில் தள்ளப்படுவார்கள் என புதிய சட்டம் இயற்றிகொண்டிருக்கிறதே அந்த அரசு? நமக்காக இந்திய அரசு இன்னும் குரல் கொடுக்கவில்லையே ஏன்?


ஒரு முள்ளிவாய்க்கால் போதாதா, இன்னும் நூறு முள்ளிவாய்க்கால் வேண்டுமா எனக் கேட்டிருக்கும் சிங்கள அமைச்சர் ரணவக்க என்பவரை இதுவரை இந்திய அரசு கண்டிக்கவில்லையே ஏன்?

நான்கு மாவட்ட மக்களின் குடிநீர், விவசாயத்தின் ஆதாரமான அமராவதி நதியின் துணை ஆறுகளான சின்னாறு, மாயாறு, பாம்பாறுகளின் குறுக்கே தடுப்பணைக் கட்டும் கேரள அரசை மத்திய அரசு தட்டிக் கேட்கவில்லையே ஏன்?

அதுபோல சிறுவாணி ஆற்றின் குறுக்கே அட்டப்பாடி பகுதியில் 4.5 டிஎம்சி தண்ணீர் கொள்ளளவு கொண்ட அணையைக் கட்டுவதற்கு கேரள அரசு முனைகிறது. இதையாவது யாராவது கேட்கிறார்களா?


கேரள மாநிலம் கொச்சியிலிருந்து பெங்களூருக்குச் செல்லும் எரிவாயுக் குழாய் கேரளா-கர்நாடகா வழியாக நேரடியாகப் போவதற்கு பதில், வளைந்து தமிழகத்தின் ஏழு மாவட்டங்களின் விவசாய நிலங்கள் வழியாக ஏராளமான கட்டுப்பாடுகளையும் நிபந்தனைகளையும் விதித்துச் செல்கிறது. இதையும் யாரும் கண்டுகொள்ளவில்லை ஏன்?

ஒரு வருடத்துக்கு முன் ஆட்சிக்கு வந்தது முதல் தமிழக முதல்வர் தமிழகத்துக்கு தேவையான எத்தனையோ திட்டங்களை, நிதி உதவியை, கூடுதல் மின்சாரத்தை, ஆதரவைக் கேட்டபோதெல்லாம் திரும்பிப் பார்க்காத, ஏன் என்று கூட கேட்காத மன்மோகன் சிங் அரசு பாகிஸ்தானுக்கு 5,000 மெகாவாட் மின்சாரம் தருவதும், ஐரோப்பிய நாடுகளின் நிதி நிலையை சீரமைக்க 56,000 கோடி ரூபாய் உதவி செய்வதும் எப்படி நியாயமாகும்?


எதையுமேப் பார்க்காதே, எதையுமேக் கேட்காதே, எதையுமேப் பேசாதே என்று வாளாவிருப்பதுதான் தமிழனின் வாழ்விலக்கணமா என கேட்கத்தோன்றுகிறது. இல்லை என நாம் அனைவரும் ஏகோபித்த குரலில் உரக்கச் சொல்வதுதான் இன்றைய உடனடித் தேவை. தமிழகத்தின் இளம் சமூக, பொருளாதார, கலாச்சார, அரசியல் தலைவர்கள் தங்களுக்குள் இருக்கும் சிறு சிறு வேறுபாடுகளை புறந்தள்ளி, மனமாச்சார்யங்களை ஒதுக்கி வைத்து, ஒட்டு மொத்த தமிழ் சமுதாயத்துக்காக உடனடியாக ஒன்று படவேண்டும். பொது செயல்திட்டம் ஒன்றை உருவாக்கி அனைத்து தளங்களிலும் ஒரு புதிய தமிழ் சமுதாய மறுமலர்ச்சிக்காக உழைக்க முன்வர வேண்டும்.

(கட்டுரையாளர் அணுசக்திக்கு எதிரான மக்கள் இயக்கத்தின் ஒருங்கிணைப்பாளர் ஆவார்.)

Wednesday, May 16, 2012

100 மணி நேர பட்டினிப் போராட்டம் நிறைவு நிகழ்வு



மே 1 முதல் காலவரையற்ற உண்ணாநிலைப் போராட்டம் மேற்கொண்டுவரும் இடிந்தகரை சுற்றியுள்ள மக்கள் மீது அரசு, தன் காவல்துறை மூலம் ஒடுக்குமுறையை தொடர்ந்து ஏவிவருகிறது.இதைக் கண்டித்தும் போராடும் மக்களிடம் பேச்சுவார்த்தையை தொடங்க அரசை வலியுறுத்தியும், ’கூடங்குளம் அணுஉலைக்கு எதிரான மக்கள் கூட்டமைப்பு’ சார்பில் சேவ் தமிழ்சு இயக்கத் தோழர்கள் பரிமளா,ஜோன்சன், சமந்தா, ஜார்ஜ் ஆகியோர் கடந்த மே 10 மாலை முதல் 100 மணி நேர உண்ணா நிலை போராட்டம் மேற்கொண்டனர். இந்த 100 மணி நேர உண்ணா நிலைப் போராட்டம், இன்று (14 மே 2012) மாலை 5 மணியளவில் நிறைவு பெற்றது. இந்நிகழ்வில் , மதிமுக தலைவர் வைகோ , இந்திய பொதுவுடைமைக்கட்சி மூத்த தலைவர் இரா.நல்லகண்ணு, பேராசிரியர் கல்விமணி, பேராசிரியர் அ.மார்க்ஸ் ஆகியோர் பங்கு பெற்று உண்ணாநிலைப் போராட்டத்தை முடித்து வைத்தனர்.


இப்போராட்டத்தின் இறுதியில் மக்கள் கூட்டமைப்பு சார்பில் பின்வரும் செய்தி அறிக்கை வெளியிடப்பட்டது:

புகுசிமா அணுஉலை விபத்திற்கு பிறகு உலகம் முழுவதும் உள்ள மக்கள் அணு உலைகளின் ஆபத்தை உணர்ந்து, செயல்பட்டு கொண்டிருக்கின்ற அணு உலைகளை மூடிவிட்டு மாற்று மின் உற்பத்தி வழி முறைகளில் ஈடுபட்டுவருகின்றனர்.அணு உலை குறித்த இந்த அச்சம் கூடங்குளம் பகுதி மக்களிடம் அணு உலை ஆபத்து குறித்து பெரிய அளவில் விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தியது அதன் விளைவாக கடந்த 9 மாதங்களாக பல்லாயிரக் கணக்கான மக்கள் குறிப்பாக பெண்கள், குழந்தைகள் ஒன்று திரண்டு அணு உலையை எதிர்த்து அறவழியில் போராடி வருகின்றனர்.

இந்த எழுச்சிமிகு மக்கள் போராட்டத்தை ஒடுக்க இந்திய அரசும் தமிழக அரசும் பல்வேறு விதமான பொய்ப்பரப்புரைகளை மேற்கொண்டு வருகின்றன.போராடும் மக்கள் மீது 55,000 ற்கும் மேற்பட்ட பொய் வழக்குகள்,தொடர் அச்சுறுத்தல்களையும் தொடர்ந்து ஏவிவருகிறது. போராட்டத்திற்கு ஆதரவு தெரிவிப்பவர்களை தேசதுரோகிகளாகவும், நக்சல்களாகவும் சித்தரித்து அரசு கருத்து பயங்கரவாதத்தை நிகழ்த்துகிறது. இதன் விளைவாக தோழர்கள் சதீஷ் மற்றும் முகிலன் ஒன்றரை மாதங்களாக சிறையில் அடைபட்டிருக்கின்றனர்.

இவை எதற்கும் அசராத மக்கள் போராட்டம் தடைகளைத்தாண்டி முன்னைவிட மிக அதிக எழுச்சியுடனும் தொடர்ந்து கொண்டிருக்கின்றது.

போராட்டத்தின் தற்போதைய வடிவமாக கடந்த மே 1 முதல் 325 க்கும் மேற்பட்ட மக்கள் கால வரையற்ற உண்ணாவிரதப் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டுவருகின்றனர். அடிப்படை மருத்துவ வசதி, மருத்துவர்களின் கவனிப்பு, இடர் ஊர்திகள் போன்ற எந்த உதவிகளையும் அரசு அனுமதிக்காமலும், போராடிவரும் மக்கள் பேச்சுவார்த்தைக்கு தயாராக இருக்கும் பொழுதும் அரசு பேச்சுவார்த்தையை தொடங்க எந்தவித குறைந்தபட்ச முயற்சியையும் முன்னெடுக்காது கடந்த 14 நாட்களாக மக்களை தொடர்ந்து அலட்சியப்படுத்தி வருகிறது.

மேலும் கூடங்குளம் அணுஉலையை சுற்றி 2 கி.மீ. சுற்றளவிற்குள் இருந்த 144 தடையுத்தரவை, போராடும் மக்கள் 25,000 ற்கும் மேற்பட்ட வாக்காளர் அடையாள அட்டையை திரும்பக் கொடுத்த பிறகு இப்போராட்ட வடிவத்தை தடுப்பதற்காக கூடங்குளத்தை சுற்றி 7 கி.மி சுற்றளவிற்கு 144 தடையுத்தரவை அரசு நீட்டித்தும் சோதனைச் சாவடிகளின் எண்ணிக்கையை அதிகப்படுத்தியும், காவல்படைகளை அதிக அளவில் குவித்து ’திடீர்’ அடையாள அணிவகுப்புகள் நடத்தி மக்களை தொடர்ந்து அச்சுறுத்தியும் மக்களை திறந்த வெளிசிறைச் சாலைகளில் வைத்துள்ளது.

இத்தகைய சூழலில் அணுஉலை வேண்டுமா வேண்டாமா என்ற கேள்வியை கடந்து, தங்கள் கருத்துகளை சனநாயக வழியில் வெளிப்படுத்து வதற்கு கூட மக்களுக்கு உரிமை கிடையாதா என்ற கேள்வி எழுகின்றது. அறவழியில் போராடும் மக்களை தேசத்துரோகம் செய்தவர்களாக அரசு சித்தரிக்கிறது.

மக்கள் பெருமளவில் போராடிவரும் சூழலில் தேர்தல் நேரத்தில் மக்களின் வாக்குகளை பொறுக்குவதற்காக வீதி வீதியாக ‘சூறாவளியாக’ பயணம் வரும் அரசியல்வாதிகள், அறவழியில் போராடும் மக்களின் கோரிக்கைகளுக்கு செவிடாக இருந்து வருகின்றனர்.

அனைத்துவிதமான குரல்களையும் அரசு நசுக்கி வரும் சூழலில், முக்கிய அரசியல் கட்சிகள் மக்களின் கோரிக்கைகளை புறந்தள்ளி வரும் சூழலில்தான் ’கூடங்குளம் அணுஉலை எதிர்ப்பு மக்கள் கூட்டமைப்பு ’சார்பாக சென்னையில் இந்த100 மணி நேர உண்ணாநிலை போராட்டத்தை தோழர்கள் பரிமளா. சமந்தா, ஜார்ஜ், ஜோன்சன் ஆகியோர் மேற் கொண்டனர்.

இந்த நேரத்தில் ’கூடங்குளம் அணுஉலை எதிர்ப்புமக்கள் கூட்டமைப்பு’ சார்பாக பின் வரும் கோரிக்கைகளை நாங்கள் முன்வைக்கின்றோம்:



· கூடங்குளம் அணுஉலையை ஆதரித்து வரும் தி.மு.க. , அ.தி.மு.க உள்ளிட்ட தமிழக கட்சிகள் அணுமின் ஆற்றல் குறித்த தங்கள் நிலைப்பாட்டை மக்களுக்கு வெளிப்படையாக அறிவிக்க வேண்டும்.



· பின்வரும் இடிந்தகரை மக்களின் 6 அம்சக் கோரிக்கைகளை நிறைவேற்ற வேண்டும்.



o கைது செய்யப்பட்டுள்ள கூடங்குளம் அணு உலை எதிர்ப்பு போராட்டக்காரர்களை முன்நிபந்தனை இன்றி விடுதலை செய்க!

o ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் மீது போடப்பட்டுள்ள தேச துரோக வழக்குகள் உள்ளிட்ட பொய் வழக்குகளைத் திரும்பப் பெறுக!

o கூடங்குளம் அணுமின் நிலையம் நிறுவப்பட்டுள்ள பகுதியில் நீரியல், புவியியல் மற்றும் கடலியல் ஆய்வை மேற்கொள்ள சுதந்திரமான தேசியக் குழு ஒன்றை நிறுவுக!

o கூடங்குளம் அணுமின் நிலையத்தைச் சுற்றி 30 கி.மீ தொலைவில் வாழும் மக்கள் அனைவருக்கும் பேரிடர் மேலாண்மை மற்றும் வெளியேற்றப் பயிற்சிகள் வழங்குக.

o விபத்து இழப்பீடு குறித்து இந்தியாவும் இரசியாவும் 2008 இல் போட்டுக் கொண்ட இரகசிய ஒப்பந்தத்தின் ஒரு படியைக் கொடுத்திடுக!

o கூடங்குளம் அணு உலையிலிருந்து எவ்வளவு கழிவுகள் வரும், அதை எப்படி நீங்கள் பாதுகாக்கப் போகிறீர்கள் என்ற தகவல்களை வெளியிடுக!

o கூடங்குளம் அணுமின் நிலையத்தை எதிர்த்து அமைதியான வழியிலும் வன்முறையற்ற வழியிலும் போராடுவதற்கு மக்களுக்குஇருக்கும் ஜனநாயக உரிமைகளை மதித்திடுக!

நிறைவு நிகழ்வில் பங்கேற்ற தோழர்கள், தலைவர்கள் ஆற்றிய உரையின் செய்திக்குறிப்பு பின்வருமாறு:

தோழர் செந்தில் முன்னுரை:

100 மணி நேர பட்டினிப் போராட்டத்தை நிறைவு செய்ய வந்திருந்த மதிமுக பொதுச்செயலாளர் வைகோ, இந்திய பொதுவுடைமை கட்சியின் மூத்தத் தலைவர் தோழர் நல்லகண்ணு,தோழர் கல்யாணி,பேராசிரியர் அ.மார்க்ஸ் ஆகியோரை வரவேற்றுப் பேசிய தோழர் செந்தில், மே1 முதல் இடிந்தகரை மக்களின் சாகும் வரை உண்ணாநிலை போராட்டத்தை முற்றாக அரசு அலட்சியப்படுத்தி வருகிறது. பெருவாரியான ஊடகங்களும் தொடர்ந்து இச்செய்தியை மக்களிடையே போய்ச்சேர்க்காமல் இருட்டடிப்பு செய்து வருகின்றன. அரசின் இந்த அலட்சியப்போக்கை கண்டிக்கும் விதமாக இடிந்தகரை மற்றும் கூடன்குளத்து மக்கள் 25000 வாக்காளர் அடையாள அட்டைகளை அரசிடமே திருப்பித்தர முன் வந்திருக்கின்றனர். அவர்கள் தனித்து விடப்படவில்லை என்பதை அவர்களுக்கு உணர்த்தவும் தொடர்ந்து ஆதரவளிக்கவும் இத்தகையதொரு போராட்ட வடிவத்தை மேற்கொண்டதாகவும் செந்தில் கூறினார்.

பேராசிரியர் அ.மார்க்ஸ்:

ஊடகங்களின் தொடர் புறக்கணிப்பை கண்டித்த மார்க்ஸ், பஞ்சாயத்து தலைவர்களை முன்னிறுத்தி,போராடும் மக்களிடையே ஒற்றுமையில்லாமல் இருப்பது போன்ற தோற்றத்தை அரசு ஏற்படுத்தி வருகிறது.தொடக்கம் முதலே அரசு இவ்விஷயத்தில் தந்திரமாக பிரச்சினைகளை கையாண்டு வருகிறது.

1948ல் நேரு அணு ஆற்றலை தேசப்பாதுகாப்பு, தேச வளர்ச்சி ஆகிய கூறுகளை பிரதானப்படுத்தி, மக்களிடையே வெளிப்படுத்தாமல் ஒரு ரகசிய செயல்பாடாக்கினார். எனவே அணு ஆற்றலை எதிர்ப்பவர்கள் அப்போதே தேசத்துரோகிகளாக்கப்பட்டனர்.இது மாபெரும் ஜனநாயக மறுப்பாகும். இந்நிலையை மாற்ற அனைத்து கட்சிகளும் இவ்விஷயத்தில் ஒன்றிணைந்து போராட வேண்டும். இடிந்தகரையில் உண்ணாவிரதம் முடிவுக்கு கொண்டு வரப்பட்டு மக்களுடைய கோரிக்கைகள் ஏற்கப்படவேண்டி தீர்மானம் நிறைவேற்றப்பட வேண்டும்.

இடிந்தகரையிலிருந்து தொலைபேசியில் தோழர் உதயகுமார்:

100 மணி நேரம் பட்டினிப்போராட்டத்தை நிறைவு செய்த தோழர்கள் பரிமளா, ஜார்ஜ், சமந்தா, ஜோன்சன் ஆகியோருக்கு தனது நன்றிகளைத் தெரிவித்த உதயகுமார். நீதியரசர் ஏ.பி.ஷாவின் வேண்டுகோளை ஏற்று காலவரையற்ற உண்ணாநிலைப் போராட்டத்தை இன்றுடன் முடித்து கொண்டதாகவும் நாளை முதல் தொடர் உண்ணாநிலைப் போராட்டம் தொடரும் என்று தெரிவித்தார். முள்ளிவாய்க்கால் நினைவு நாளை நெருங்கி கொண்டிருக்கும் இவ்வேளையில் எல்லா அடக்குமுறைகளையும் ஒருங்கே அனுபவிக்கும் தமிழரின் எதிர்காலம் பற்றிய ஒரு மாநாட்டை இடிந்தகரையில் வருகிற மே 17ஆம் தேதி நடத்தவிருப்பதாகவும், மறுகரையில் உயிர்விட்ட நம் தொப்புள் கொடி சொந்தங்களுக்கு, கடலில் இறங்கி மலரஞ்சலி செலுத்தியும், மெழுகுதிரி ஏந்தி ஊர்வலம் நடத்தவிருப்பதாகவும் தெரிவித்தார்.

தோழர் கல்யாணி:

கூடன்குளம் இடிந்தகரை என சுற்றுவட்டாரங்களில் மட்டும் நடத்தப்படும் போராட்டங்களுக்கு ஆதரவாக தலைநகரிலிருந்து திருப்பியடிக்கும் ஒரு திருப்பு முனையாக இந்த 100 மணி நேர பட்டினிப்போராட்டம் நடைபெற்றிருக்கிறது. இந்த போராட்டம் என்பது உலகின் கடைசி அணு உலை இருக்கும் வரை தொடரும் அது ஒரே ஒரு அணு உலையாக உலகின் எப்பகுதியில் இருந்தாலும் சரியே. இது கூடங்குளத்துக்காக மட்டுமின்றி ஒட்டுமொத்த மனித சமுதாயத்தையே காக்கும் போராட்டமாக இருக்கும். ஏனெனில் அணு ஆற்றலை கட்டுப்படுத்த முடியாது.அது ஒரு தொடர்வினை. மேலும் உண்ணாவிரதம் இருப்பது அவ்வளவு சாதாரணமல்ல.மேலும் பேசுகையில், தோழர்கள் சதீஷ், முகிலன் ஆகியோர் விடுவிக்கப்படவேண்டுமெனவும் அவர்கள் மீதான மதிப்பு இப்போது இன்னும் கூடியிருப்பதாகவும் தெரிவித்தார்.

தோழர் நல்லகண்ணு:

மீனவ மக்களின் வாழ்வே ஒரு போராட்டமாக இருக்கிறது.கடலிலும் நிலத்திலும் மட்டுமே போராடிய அவர்கள் இன்று காற்றையும் காக்க போராட வேண்டியிருக்கிறது. அந்த மக்களை இராணுவத்தாலும் போலிசாலும் எப்போதும் கட்டுக்குள் வைத்திருக்க முடியாது. இந்திய வரலாற்றில் இத்தனை நாட்கள் எந்த ஒரு போராட்டமும் அமைதியாக நடந்திருக்கவில்லை. எப்படியாவது அரசு வன்முறையை அங்கே ஏவிவிட்டு விடும். பஞ்சாயத்து தலைவர்களை வைத்து அவர்களிடையே அந்த 500 கோடியை பிரித்து பிரச்சினைகளை உண்டு பண்ண நினைத்தார்கள். அந்நிய நாட்டிடமிருந்து பணம் வருகிறதென்று சொன்னார்கள். பிறகு மதரீதியாக பிரிக்கப்பார்த்தார்கள். கிருஸ்துவ மிஷினரியின் பின்புலம் என்றார்கள்.எல்லாவிதமான பிரித்தாளும் சூழ்ச்சியையும் முயன்று பார்த்தது இந்த அரசு..அணு உலையின் தலை வாசலில் இருக்கும் மக்களை கலந்து பேசாமல் அவர்களின் ஒப்புதலை பெறாமல் அணு உலை திறப்பு என்பது ஒரு திணிப்பு தான்.

100 மணிநேர பட்டினிப் போராட்டத்தை நிறைவு செய்த தோழர் பரிமளா:

இது ஒரு ஜனநாயக நாடா அல்லது சர்வாதிகார நாடா என்ற சந்தேகம் எழுந்துள்ளது. ஊடகங்களில் இந்த உண்ணாவிரத செய்தி தொடர்ந்து இருட்டடிப்பு செய்யப்பட்டு வருகிறது. இதுவே ஒரு மிகப்பெரிய ஜனநாயக மறுப்பு. தகவல் தொழில் நுட்பத்துறையில் வேலை பார்க்கும் நாங்கள் இதற்கு முன்பு உண்ணாவிரதம் இருந்ததில்லை. அதன் வலியை இப்போது உணருகிறோம். ஆனால் 14 நாட்கள் உண்ணாவிரதமிருந்து தங்களை வருத்திக் கொள்ளும் அந்த எளிய மக்களை அரசு அலட்சியப்படுத்துகிறது. அணு உலை எதிர்க்கருத்து உடையவர்கள் கூட ஊருக்குள் அனுமதி இல்லை என்ற அரசு மக்களை திறந்த வெளிச்சிறையில் அடைத்திருக்கிறது. புகுசிமாவின் ஒரு அணு உலையில் ஏற்படும் ஒரு கண்ட்ரோல் ரோடு கோளாறு ஜப்பானையே ( Annihilation of Japan ) விழுங்கி விடும் அபாயமிருப்பதாக அங்குள்ள தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன. இந்த நிலை தான் நமக்கும் என்பதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை.

தோழர் வைகோ:

இப்போராட்டத்தை இரண்டு அம்சங்களாக நான் பார்க்கிறேன். கூடன்குளத்தில் அணு உலை இருக்கக்கூடாது. அது மனித உயிருக்கு நாசம் விளைவிக்கக்கூடியது. கல்பாக்கத்தில் அணு உலை அகற்றப்பட வேண்டும்.

ஒரு புறம் நாடாளுமன்றம் தொடங்கப்பட்டு 60 ஆண்டுகள் ஆகின்றன என பெருமை பேசும் அரசு, மறுபுறம் இங்கு ஜனநாயகத்தின் குரல்வளையை நெறிக்கிறது. கருத்துச்சுதந்திரம் என்பது ஜனநாயக உரிமை. இந்த போராட்ட செய்திகள் மக்களிடையே போய்ச் சேரக்கூடாதா? ஊடகங்களின் இருட்டடிப்பு ஏன்? நான்கு பேருந்துகளை எரித்தால் தான் செய்தியாகுமா ? கடைவீதியில் வன்முறை நடந்தால் தான் செய்தியாகுமா ? சமுதாயச் சீர்கேடுகள் தான் செய்தியாகுமா ? பண்பாட்டுச் சீரழிவுகள் தான் செய்தியாகுமா? ஏன் இந்த உண்ணாவிரதப் போராட்டம் செய்தியாகக்கூடாதா ?

ஆர்ப்பாட்டங்களுக்கும் உண்ணாவிரதங்களுக்கும் தொடர்ந்து அனுமதி மறுக்கப்பட்டு வருகிறது. இனிமேல் பனகல் மாளிகை அருகே கூட ஆர்ப்பாட்டம் நடத்த தடை என அரசு அறிவித்திருப்பதாக செய்தி வந்திருக்கிறது. உண்ணாவிரதம் என்றால் மக்கள் சஞ்சரிக்காத கூவம் ஆற்றின் கரையில் தான் அனுமதி அளிக்கப்படுகிறது. முன்னாள் அரசும் இதே தவறைச் செய்தது. இந்தப் போக்கு மிகவும் ஆபத்தானது.தோழர் கொளத்தூர் மணி கேட்டுக் கொண்டதற்கிணங்க இந்த உண்ணாவிரதத்திற்கு இடமளித்ததைப் போல‌ எந்த ஒரு மக்கள் போராட்டத்திற்கும் தாயகம் இடமளிக்கும். தமிழ்நாட்டின் மான உணர்வின் அடையாளமாக திகழ்கிறார்கள் அந்த இடிந்த கரை மக்கள். 8 மாத இடையறாத போராட்டம் இத்தனை அமைதியாக இந்திய வரலாற்றில் எங்குமே நடந்ததில்லை.

உலை திறக்கும் கோரிக்கையில் நான் கையெழுத்திட மாட்டேன் என்று உறுதியாக இருந்த ஜெயலலிதா, சங்கரன் கோவில் இடைத்தேர்தலுக்கு பின் முற்றிலும் தலைகீழ் நிலைப்பாட்டை எடுத்திருக்கிறார். இந்திய வரலாற்றில் எங்குமே நிகழாத வண்ணம், 55795 பேரின் மீது வழக்கு தொடரப்பட்டிருக்கிறது. 1000 பேருக்கு மேல் தேசத்துரோக வழக்கு. காந்தி காட்டிய அறப்போராட்டத்திற்கு கிடைத்த வெகுமதியா இது ?

1988ல் இந்திய நாடாளுமன்றத்தில் ரஷ்ய அதிபர் மிக்கேல் கோர்பசேவ்வுக்கு வாழ்த்துரை வழங்கி பேசிய இராஜிவ் காந்தி, இந்திய ரஷ்ய ஒப்பந்தத்தின் படி ஒரு அணு உலை திறக்கப்படும் என்று வாசித்தார். இதை நான் அன்றே கடுமையாக எதிர்த்தேன். எனக்கும் இராஜிவுக்கும் கடுமையான வாதம் நடைபெற்றது.

போராடும் மக்கள் மீது போடப்பட்ட வழக்குகள் அனைத்தும் திரும்ப பெற வேண்டும். சிறையிலிருக்கும் தோழர்கள் சதீஷ், முகிலன் ஆகியோர் விடுவிக்கப்பட வேண்டும். மக்கள் கேட்கும் EAR (Environmental Analysis Report) அவர்களுக்கு வழங்கப்பட வேண்டும்.மக்கள் அறவழியில் போராடி வருகின்றனர். அவர்களின் போராட்டம் அமைதியாக நடந்து வருகிறது. மீனவ மக்கள் சூறைக்காற்றுக்கும் சுறாமீனுக்கும் அஞ்சாதவர்கள். பனைமர உயர எழும் அலைகடலிலே கட்டுமரத்தைச் செலுத்தும் மரணத்துக்கு அஞ்சாத நெஞ்சுரம் கொண்டவர்கள். நியாயத்துக்காக போராடும் மக்கள் நாதியற்று போய் விட மாட்டார்கள். அவர்களின் இந்த அமைதி வழிப்போராட்டம் எப்படி வடிவமெடுக்கும் என்பது தெரியாது. எரிமலை வெடிப்பதற்கு முன்பு அமைதியாகத் தானிருக்கும். அறப்போராட்டம் எப்படி வடிவமெடுக்கும் என்பதற்கு ஈழமே சான்று. அரசுகளுக்கு எச்சரிக்கிறேன்.

இதில் பங்குபெற்ற அனைத்துத் தோழர்களுக்கும் நன்றியுரைத்து நிகழ்வினை முடித்தார், சேவ் தமிழ்சு இயக்கத்தின் ஒருங்கிணைப்பாளர் தோழர் செந்தில்.











---------------------------------

Sunday, May 13, 2012

அணு உலைக்கெதிரான படைப்பாளிகள் இயக்கத்தின் கண்டனக்கூட்டம் செய்தி அறிக்கை





நாள் : 12 மே 2012
இடம் : தாயகம் ,மதிமுக தலைமை அலுவலகம் , சென்னை

100 மணி நேர தொடர் உண்ணாநிலை போராட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக இன்று (12 மே 2012) அணு உலைக்கெதிரான படைப்பாளிகள் இயக்கத்தின் கண்டனக்கூட்டம் உண்ணாவிரத அரங்கிலே நடந்தது.   தோழர் பா.செயப்பிரகாசம், எழுத்தாளர் ஞானி, தோழர் அருள் எழிலன், தோழர் கவின்மலர், எழுத்தாளர் சந்திரா ஆகியோர் கலந்து கொண்டனர்.

தோழர் செந்தில் தொடக்கவுரையாற்றிப் பேசும் போது, இந்த நூறுமணி நேர உண்ணாநிலை போராட்டத்தின் பின்புலம் பற்றி குறிப்பிட்டார். மே தினத்திலிருந்து கடந்த பதினொரு நாட்களாக அணு உலைக்கெதிராக சாகும்வரை உண்ணாநோன்பிருந்து வரும் இடிந்த கரை மக்கள் மீது தொடர்ச்சியாக அரசு அலட்சியப்போக்கை கையாண்டு வருகிறது.வழக்கமான நாராயணாசாமி உளறல்களோ ஊடக செய்திகளோ ஒரு சிறிய அளவிலான சலனமோ இல்லாமல் வெகு கவனமாக இப்போராட்டம் இருட்டடிப்பு செய்யப்பட்டு வருகிறது.போராடும் கிராமங்களைத் தவிர தமிழகத்தின் மற்ற பகுதிகளில் இப்போராட்டம் குறித்தான எந்த தகவலுமோ பகிரப்படாத மந்தமான நிலையே நிலவுகிறது. கூடன்குளத்திலும் அதைச்சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் உள்ள 144 தடை உத்தரவை நீக்குதல், வழக்குகளை திரும்பப்பெறுதல்,போராடும் மக்களிடம் பேச்சு வார்த்தை நடத்தக்கோரி வலியுறுத்தல் உள்ளிட்ட  கோரிக்கைகளை வலியுறுத்தியும் இந்த நூறு மணி நேர உண்ணாவிரத போராட்ட வடிவம் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டதாக கூறினார்.

தோழர் பா.செயப்பிரகாசம்

இடிந்த கரையில் உண்ணாவிரதமிருக்கும் மக்களில் ஒருவர் உயிரிழந்தால் கூட இங்குள்ள அனைத்து அரசியல் கட்சிகளும் கொலைப்பழியை அந்த மக்கள் மீது தான் போடுவார்கள். அணு உலை எதிர்ப்பு போராட்டத்திற்கு மட்டுமல்லாமல் சமகாலத்தில் பல்வேறு மட்ட பிரச்சினைகளில் முதலமைச்சர் ஒரு பாறையாக இருந்து எந்த ஒரு பதிலையும் அளிப்பதில்லை.ஜனநாயக அடிப்படையில் ஓட்டுகளை வாங்கி முதலமைச்சரானவர், ஒரு சர்வாதிகாரி போல செயல்படுகிறார்.


எழுத்தாளரும் பத்திரிக்கையாளருமான தோழர் ஞானி பேசும் போது,1947லிலிருந்து இதுவரை வரலாறு காணாத அளவு கடந்த பத்தாண்டுகளில் மத்திய அரசும் மாநில அரசும் மக்கள் மீது மிகப்பெரிய ஜனநாயக வன்முறையை கட்டவிழ்த்து வருகிறது. மெத்தப்படித்தவர்கள் அணு உலையை ஆதரிக்கிறார்கள். படிக்காத எளிய மக்கள் எளிமையாக அணு உலையை புரிந்து கொண்டு எதிர்க்கிறார்கள். 30% மின்சாரம்  தந்த அணு உலைகளை ஒட்டுமொத்தமாக மூடிய ஜப்பானில் மக்கள் வீதிகளில் திரண்டு கொண்டாடுகிறார்கள். 2% மின்சாரம் தரக்கூடிய அணு உலையை திறப்பதற்கு இந்திய அரசு பிடிவாதம் பிடித்துக்கொண்டிருக்கிறது. மக்களை ஒடுக்குவதில் கருணாநிதியும் ஜெயலலிதாவும் எப்போதுமே ஒற்றுமையானவர்கள் தான். அணுகுமுறையில் மட்டுமே அவர்கள் வேறுபடுகின்றனர்.  இந்திய வரலாற்றிலே பல்லாயிரக்கணக்கான மக்கள், தங்கள் கடைசி ஜனநாயக ஆயுதமான வாக்காளர் அடையாள அட்டைகளை திரும்பத்தருகின்றனர். எல்லா அரசியல் கட்சிகளின் மனசாட்சிகளை உலுக்க வேண்டிய ஒரு விஷயம் பேசப்படாமல் ஊடகங்களால் தொடர்ந்து இருட்டடிப்பு செய்யப்பட்டு வருகிறது.  ஆயுதப்போராட்டம், ஆட்கடத்தல் உள்ளிட்ட பல்வேறு பிரச்சினைகளை இறங்கி வந்து பேச்சு வார்த்தை நடத்தும் அரசு,  காந்திய வழியிலான ஒரு போராட்டத்தை தொடர்ந்து
அலட்சியப்படுத்தி வருவது ஒரு அராஜகப்போக்கு. ஆகவே தனிநபர் போராட்டங்களுக்கான அவசியத்தையும் வலியுறுத்தினார். அணு உலை எதிர்ப்புக்கான அடையாளங்களை அணிந்தோ, பயணங்களிலும் வீடுகளிலும் தொடர்ந்து பேசியோ இச்செய்தியை கொண்டு போய்ச்சேர்க்க வேண்டும் என வேண்டுகோள் விடுத்தார்.

தோழர் அருள் எழிலன்

தமிழகத்தில் தொடர்ச்சியாக ஒரு போக்கு நிலவுகிறது. அரசு வழக்கம் போல ஈழம், மூவர் மர தண்டனை,முல்லைபெரியாறு என எல்லா போராட்டங்களுக்கும் ஆதரவளிப்பது போல ஒரு பாவனையை ஏற்படுத்தி கடைசி நேரத்தில் கழுத்தறுத்தல் என்பது வாடிக்கையாகி விட்டது. தேர்தல் காலத்தில் ’உங்களில்  ஒருத்தியாக இருப்பேன்’ என வாக்குறுதியளித்த ஜெயலலிதா 20000 வாக்குகளை தூத்துக்குடியில் பெற்று, சங்கரன் கோவில் இடைத்தேர்தலுக்கு மறுநாளே போராடும் மக்களின் காலை வாறினார்.  கருணாநிதியையும் ஜெயலலிதாவையும் மக்கள் குப்பையில் வீசாத வரை நம் மக்களுக்கு விடியல் கிடையாது.உண்ணாவிரதம் இருக்கும் இயக்கத்தோழர்கள் தங்களை உடலை வருத்தி மக்களுக்காக உண்ணா நோன்பிருக்கின்றனர். ஆனால் பிழைப்புக்காக எழுதும் இளம் தலைமுறை எழுத்தாளர்கள் இப்பிரச்சினை குறித்து சட்டை செய்யாததை வருத்தத்தோடு பதிகிறேன்.அவர்களால் ஒருவேளை பசியைக்கூட தாங்க முடியாது. அகிம்சை வழியை கையாண்டு போராடிக்கொண்டிருக்கும் இன்றைய மக்களின் குழந்தைகள் நாளை இதே அகிம்சை வழியை கடை பிடிப்பார்கள் என அரசு நம்பிக்கையோடு இருக்க முடியாது. இது அரசிற்கு ஒரு பகிரங்க எச்சரிக்கை.

தோழர் செந்தில் நிறைவுரையின் போது, 1990களில் 0.04 விழுக்காடாக இருந்த மின்சார தனியார்மயமாக்கல் இப்போது 30 விழுக்காடாக மாறியதன் போக்கு என்ன? தனியாருக்கு அதிகப்படியான நிலுவைத் தொகை செலுத்தவே மின்சாரம் கட்டணத்தை உயர்த்தியது தமிழக அரசு.அணு உலை எதிர்ப்புக்கருத்தையே நசுக்க நினைக்கும் அரசு, அரசின் அடிப்படை கொள்களையே கேள்விக்குள்ளாக்குவதன் செறிவை உணர்ந்திருக்கிறது. ஆகவே அணு உலையின் பாதிப்புகளை மக்களிடையே கொண்டு செல்லுதலை விட, அரசின் மின்சார வளர்ச்சிக்கொள்கைகளை பேசுதலும் கேள்விக்குள்ளாக்குதலும் முதற்கட்ட பணியாக இருக்கவேண்டும் என வலியுறுத்தினார்.

தோழமையுடன்,
சேவ் தமிழ்சு இயக்கம்